♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
Apakah ini?
Tae Hee akan merungut tidak boleh tidur kerana terlalu bising.
Helo?
Adakah awak takut petir?
Tidaklah.
Adakah apa-apa yang awak teringin buat bersama saya ketika hari hujan?
Jemput saya pulang sambil memegang payung.
Tidak, saya maksudkan sekarang.
Saya akan bawa payung ketika menjemput awak pulang lain kali.
Sekarang?
Kalau sekarang...
Jika awak tidak boleh fikirkan apa-apa,
mari kita berjumpa dan berbual.
Lihat pakaian tidur awak.
Jangan ketawakan saya.
Awak mahu lihat hajat siapa jadi kenyataan?
Saya yakin hajat saya.
Hajat saya dibuat dalam rahsia.
Tidak juga.
Banyak hajat saya telah jadi kenyataan.
Semoga hajat saya jadi kenyataan.
Saya akan mimpi sesuatu yang indah malam ini.
Kenapa awak tidak tidur?
Saya akan tidur selepas merenung wajah awak lagi.
Ada apa-apa yang awak mahu beritahu saya?
Ya,
banyak.
Saya tidak rasa awak ada banyak cerita untuk beritahu saya.
Awak cuma banyak berfikir.
"Jangan risau tentang perkara yang belum berlaku."
"Awak tidak tahu bila awak perlu berehat."
"Berlari dalam hujan lebat yang tidak dapat kita elak…"
"samalah seperti…"
"jadi basah kuyup yang mungkin akan berlaku pada masa depan."
Ayah saya biasa beritahu saya begini.
Bila saya lihat awak,
awak mengingatkan saya kepada kata-kata ini.
Saya risau kerana awak nampak terlalu bimbang.
Tae Hee.
Awak sangat matang.
Awak tidak tahu?
Saya lebih tua daripada awak.
- Tiga bulan. - Hei.
Mengarut.
Awak telah melalui hari yang sukar hari ini.
Awak telah menemui wanita itu dan berjumpa dengan ayah awak hari ini.
Saya ingin dengar banyak cerita daripada awak,
tapi saya akan tidur sahaja malam ini.
Awak patut cuba tidur juga.
Boleh. Mari kita tidur.
Saya mahu buat satu pengakuan yang panjang dan sukar.
Adakah awak tahu yang mereka berdua...
tinggal bersama?
Tidak.
Saya datang ke sini kerana saya risaukan Si Hyun.
Sia-sia sahaja saya risau.
Saya datang ke sini kerana saya risaukan awak.
Adakah sesuatu telah berlaku kepada Si Hyun?
Tidak.
Saya tidak akan halang perkahwinan ibu bapa kami sekarang.
Saya akan biarkan ibu saya buat apa sahaja yang dia mahu.
Tukar tempat duduk dengan saya. Saya akan memandu.
Saya okey. Saya boleh memandu.
Awak tidak apa-apa?
Saya tentu telah pijak pedal yang salah. Apa yang tidak kena?
Saya tidak boleh biarkan awak pandu. Biar saya pandu.
Bangun.
Bangun. Cepat, bangun. Mari bersenam.
- Kenapa? - Bersenam dengan saya.
Bangun. Cepat. Bangun.
Ayuh.
Saya tidak boleh lari lagi.
Hei, jika awak mahu minum dengan saya,
awak mesti boleh lari sejauh ini.
Nampaknya, kita boleh ambil lebih banyak alkohol jika kita bersenam.
Hei, awak sedang naik basikal sekarang.
- Saya pergi dahulu. - Apa?
Hei. Aduh.
Saya boleh biasakan diri dihantar oleh awak ke kampus.
Tiada masalah.
Alang-alang awak hantar saya, jalanlah bersama saya ke kelas.
Sudah tentu.
Biar saya lihat budak-budak lelaki di dalam kelas awak.
Jangan risau. Saya cerewet bila memilih.
Awak ingat saya ini siapa?
Tunggu.
(Permohonan Dibuka untuk Program Pertukaran Pelajar)
"Pertukaran pelajar"?
Bukankah awak perlu ke luar negara untuk ini?
Ya, betul cakap awak.
Saya cuma ingin tahu.
Awak tidak boleh pergi.
Patutkah saya ke kolej juga?
Tae Hee, adakah awak sedang baca poster pertandingan itu?
- Ya. - Itulah yang saya sebut.
Mari kita sertai bersama-sama.
Hei, ikut sahaja saya.
Saya sudah beritahu saya tidak mahu.
Dan apa maksud awak? Siapa ikut siapa?
Awak letak tangan awak di atas bahu saya semasa makan malam tempoh hari.
Dengan jelas saya cakap saya tidak berminat.
Awak tidak ingat?
Saya fikir awak tidak ingat kerana awak mabuk.
Awak melihat poster itu, jadi saya ingat awak telah ubah fikiran.
Saya tidak mahu buat ini bersama awak,
jadi jangan ajak saya lagi.
Baik. Saya minta maaf.
Jumpa lagi. Maaf.
Tae Hee, awak memang sangat hebat.
Teruskan menolak lelaki seperti awak buat tadi.
Lihat? Saya layan awak seorang sahaja dengan baik.
Saya sudah tentu telah hilang akal.
Ayuh pergi.
Kenapa awak lepaskan tangan saya?
Ya.
Kenapa awak berdua tidak bertegur sapa?
Apa-apa pun, saya akan jumpa dia nanti.
Nenek panggil kami semua.
Mari.
Saya tidak kisah jika ini kali terakhir.
Tolong dengar penjelasan saya.
Baik. Ini kali terakhir.
Awak berdua datang bersama.
Jangan risau. Kami datang berasingan.
- Duduk, Si Hyun. - Helo.
Nenek.
Aduh, cucu lelaki saya.
- Adakah awak sihat? - Ya.
- Duduklah. - Baik.
Duduk. Aduh.
Makanlah lagi.
Saya mahu jumpa di sini supaya awak boleh makan abalon.
Adakah awak makan sup rumpai laut ketika hari lahir awak?
Saya suruh awak datang ke rumah.
Saya makan banyak.
Awak nampak letih.
Ayah awak mesti marah awak setiap kali dia dapat peluang.
Tidaklah. Makanlah lagi.
Ini sedap. Cubalah.
Saya tahu dia sibuk bekerja,
tapi Seok Woo langsung tidak tahu…
kepentingan makan bersama keluarga.
Dia ajak kami berempat makan malam selepas dia pulang lawatan kerja.
Seok Woo cuba bersungguh-sungguh untuk luangkan masa bersama kami.
Makanlah.
Baik.
Saya dengar awak berdua rapat.
Mereka berkawan sejak sekolah menengah.
Ada seorang lagi budak lelaki, dan mereka bertiga sangat rapat.
Saya tidak tanya awak.
Baik.
Jadi awak main selo?
Dan awak belajar di universiti ternama.
Baguslah.
Terima kasih.
Adakah awak akan terus ke luar negara?
Maaf?
Adakah awak tidak cukup bagus untuk ke luar negara?
Adakah apa-apa lagi yang awak mahu buat di Korea?
Bukan begitu,
tetapi saya akan fikir lebih mendalam tentang apa saya mahu buat.
Saya terfikir untuk hantar dia ke luar negara.
Dia tidak mempunyai minat lain selain muzik.
Jika sudah selesai, mari minta mereka hidangkan teh.
Awak berdua boleh keluar dan nikmati pencuci mulut.
Baik.
(Perakam Suara)
Saya tak pernah rasa betapa seksanya mahu habiskan satu hidangan.
Selepas mereka berkahwin,
kita akan rasa begitu lemas tinggal serumah dengan mereka.
Saya faham yang nenek saya tidak begitu menyukai Cik Myung.
Tapi kita perlu beri dia masa untuk menerima ibu awak.
Tolonglah faham.
Awak bercakap seolah-olah awak tidak buat begitu.
Awak juga layan ibu saya begitu.
Awak cakap tidak mahu terima kereta daripada orang luar.
Awak asyik berkata begitu.
Tapi saya tetap menyebelahi awak.
Tidak perlu kita bertengkar tanpa sebab, Soo Ji.
Saya ingin bertanya tentang program pertukaran pelajar.
Bolehkah pelajar tahun pertama memohon?
Kami perlu gred awak daripada semester pertama, borang permohonan,
dan surat pengesyoran daripada profesor.
- Awak boleh baca ini. - Terima kasih.
Kenapa? Adakah awak ingin melawat ayah awak?
Tidak. Saya cuma mahu tahu.
Serta...
di mana saya boleh cari maklumat tentang kelayakan masuk kolej…
ke universiti kita?
Awak boleh lihat di laman web kami.
Sebentar. Saya rasa saya ada risalah di sini.
Adakah ini untuk Si Hyun?
Saya cuma bertanya.
Dia tidak akan diterima masuk di sini.
Saya patut tanya dia.
Pengantin Perempuan Ular.
Beritahu saya gred dan markah peperiksaan kemasukan kolej awak.
Saya tidak ambil peperiksaan tahun lepas.
Adakah awak berbohong kepada saya?
Jangan terkejut.
(Keputusan Peperiksaan Kemasukan Kolej 2017)
Ini tidak boleh jadi. Saya akan ajar awak juga.
Adakah nama dia Soo Ji?
Awak patut ajar dia adab.
Saya minta maaf.
Bukan itu sebabnya saya suruh mereka keluar.
Saya mahu beri awak nasihat…
dan amaran.
Saya tidak boleh biarkan sesiapa yang bercakap terlalu banyak…
jadi sebahagian daripada keluarga saya.
Apa maksud awak?
Saya tidak tahu tentang orang lain,
tetapi saya tahu apa sebenarnya awak telah beritahu ibu Si Hyun…
pada hari dia menemui ajalnya.
Saya pasti awak tidak terfikir keadaan akan jadi begitu.
Tapi kata-kata yang keluar kerana perasaan tamak…
akan menyebabkan kemusnahan.
Patutkah kita panggil mereka masuk dan tamatkan pertemuan kita?
Maafkan saya.
Saya pergi dahulu.
Jumpa lagi, Si Hyun.
Jumpa di rumah, Soo Ji.
Ibu.
Apa yang telah dia cakap?
Encik Kwon memang tidak patut.
Adakah dia membiarkan ibu saya sendirian berdepan…
dengan nenek yang begitu menakutkan?
Saya rasa dahulu pun dia lewat juga.
Perjumpaan keluarga yang awak tidak hadir.
Itu saya sengaja tidak hadir.
Saya nampak mereka pada hari itu.
Encik Kwon dan tukang tembikar ketika pameran di Hotel Joosung.
Mereka tidak akan berjumpa lagi. Jangan risau.
Bagaimana itu boleh berlaku jika awak keluar bersama Tae Hee?
Apa yang awak cakap?
Bagaimana dengan permohonan maaf awak kepada Tae Hee?
Kenapa awak tanya jika awak tidak minat untuk tahu?
Awak pun tahu.
Hubungan awak berdua berjalan lancar.
Saya tidak faham kenapa awak beritahu dia dan maafkan dia.
Bukannya awak berdua akan bersama untuk selama-lamanya.
Dia cuma tidak perlu tahu sehingga hari awak berdua berpisah.
Siapa tahu? Saya mungkin akan bersama dengan dia selama-lamanya.
Si Hyun.
Perhubungan seperti itu pasti akan berubah.
Awak mahu keluar bersama saya?
Tidak.
Kenapa tidak?
Perhubungan seperti itu tidak kekal.
Soo Ji.
Semua perhubungan berubah.
Kawan, kekasih,
dan keluarga juga.
Jika awak tidak jujur, ia berubah lebih cepat.
Betul.
Perhubungan memang berubah.
Saya tertanya-tanya...
siapa antara kita yang tidak jujur.
Awak dengar dia…
pergi ke Jeongeup, bukan lawatan kerja?
Naib presiden dan saya belajar di universiti yang sama.
Oleh sebab dia mempunyai latar belakang yang hebat,
orang ambil tahu segala yang dia buat bagaikan dia seorang selebriti.
Saya dengar mereka berdua…
telah mengadakan majlis pertunangan tapi dihalang oleh Pengerusi Hong.
Dari dahulu lagi saya tahu…
siapa pasangan dia.
Begitu.
Baru-baru ini, seorang pesakit saya menghadiahkan saya sebuah tembikar.
Saya cari maklumat tukang tembikar itu,
dan bengkelnya…
terletak di Jeongeup.
Begitu.
Saya rasa...
ketua setiausaha telah buat silap.
Dia sepatutnya cakap suami saya ada urusan lain.
Perlukah dia beritahu secara terperinci?
Saya tidak sepatutnya beritahu awak.
Tidak.
Saya pasti...
dia buat begitu kerana dia tahu awak sangat mengambil berat tentang kami.
Saya akan pergi berehat.
Helo.
Sudah lama kita tidak bertemu.
Ya. Awak ada kuliah lagi?
- Ya. - Ya.
Bukankah itu kereta Soo Ji?
Ibu dia sudah lama tidak memandu kereta itu.
Saya bawa untuk pemeriksaan.
Saya nampak Soo Ji keluar dari teksi pagi tadi.
Adakah awak telah menyambut hari lahir Si Hyun?
Apa?
Ya.
Kami bertiga selalu menyambut hari lahir dia bersama.
Kami pulang awal dari sekolah hanya untuk itu.
Adakah awak menyambut bersama tahun ini?
Tidak.
Dia ketepikan kami kerana dia ada teman wanita sekarang.
Dia bukan sahaja ketepikan kami. Kami juga bergaduh besar.
Kenapa awak semua bergaduh pada hari lahir dia?
Dia cakap dia tidak memerlukan kami sekarang.
Saya tidak pernah rasa begitu muram pada hari lahir seseorang.
Awak asyik telefon saya.
Itu bermaksud awak tahu.
- Young Won. - Ya.
Anak lelaki awak datang ke sini.
Dia tidak bersalah.
Saya cuma...
Saya cuma terasa sangat malu.
Saya sangat menyesal atas segala yang telah berlaku.
Kenapa awak beli hasil kerja saya?
Adakah awak kasihankan saya?
Awak tentu berasa lega dan gembira…
kerana dapat tebus rasa bersalah awak dengan membantu saya.
Awak dan saya...
Kita telah banyak menyakiti hati anak-anak kita.
Juga,
saya dengar...
isteri awak maut ketika dalam perjalanan berjumpa dengan saya.
Sampai hati awak…
Apa yang awak mahu daripada saya lagi?
Saya ingin...
melihat dan mengingati awak buat kali terakhir.
Itu sahaja.
Semuanya salah saya.
Ingatlah betapa kita telah berdosa.
Itulah...
hukuman untuk kita.
(Hospital Icheon)
Penjaga Kwon Seok Woo.
Kwon...
Adakah awak penjaga dia?
Tidak juga.
Boleh awak hubungi ahli keluarga dia?
(Ayah)
Helo?
Saya Seol Young Won.
Kenapa?
Baik, okey.
- Hei. - Apa?
Awak patut sapa saya tadi. Kenapa awak berdiri di sini?
Saya mahu tunggu awak habis kerja,
tapi saya harus pergi ke satu tempat.
Kenapa? Ada sesuatu tidak kena?
Saya rasa ayah saya tidak sihat.
Saya tidak akan mengambil masa yang lama.
Patutkah saya ikut awak?
Tempat itu jauh.
Baik.
Hati-hati.
Ceritakan kepada saya apabila awak pulang.
Baik.
Banyak perkara yang awak mahu ceritakan kepada saya.
Kita harus berjaga sepanjang malam.
Mari kita buat begitu.
(Dewan Muzik Nanpa)
Pemeriksaan lengkap telah selesai.
Terima kasih.
Bagaimana pertemuan dengan nenek Si Hyun?
Kenapa perlu bertanya? Merimaskan.
Patutkah kita pergi bersiar-siar? Saya seorang yang baik.
Saya ketepikan hal perniagaan untuk pastikan kereta awak diperiksa.
Saya yang mahu pergi tapi awak yang berkeras.
Ada sebarang masalah?
Mereka periksa semua dan brek okey.
Mereka tanya kenapa ini telah diganti.
Kereta ini pernah terlibat dalam kemalangan?
Kemalangan?
Pernah berlaku perlanggaran kecil?
Tidak, ibu saya seorang pemandu yang sangat berhemah.
Tanyalah dia.
Jangan sampai ditangkap kerana curi-curi memandu keretanya.
Mari kita bersiar-siar.
Saya ada satu lagi kuliah.
Dan saya mahu ke satu tempat petang nanti.
Ke mana?
Saya akan telefon awak malam ini.
Saya tidak tahu siapa lagi saya boleh hubungi.
Saya telah bersedia untuk diherdik.
Saya tidak patut masuk campur,
tapi sama ada fizikal atau mental,
awak tahu cara dia merahsiakan penyakitnya.
Awak benar-benar arif tentang dia.
Kenapa dan terukkah keadaan dia?
Adakah lebih teruk berbanding apa...
yang dilalui ibu saya akibat perbuatan dia?
Si Hyun.
Saya minta maaf.
Ini mungkin hanya imaginasi saya,
tapi saya tertanya-tanya jika ini sebab dia datang menemui saya...
selepas dua tahun.
Jika sangkaan saya betul,
maksudnya dia sedang sakit tenat.
Saya tidak tahu seteruk mana penyakit dia,
tapi mungkin…
kami berdua sedang dihukum.
Anak perempuan saya...
jadi mangsa akibat perbuatan saya.
Pada malam ibu awak datang ke Jeongeup untuk menemui saya,
anak perempuan saya terlibat dalam kemalangan jalan raya.
Kami langsung tidak dapat mengesan pemandu langgar lari itu.
Anak perempuan saya telah banyak menderita.
Saya akan hidup dengan…
rasa bersalah dan penyesalan…
terhadap awak dan dia buat selama-lamanya.
Saya benar-benar...
minta maaf.
Bagaimana itu boleh berlaku jika awak keluar bersama Tae Hee?
Apa yang awak cakap?
Helo?
Tae Hee.
Adakah sesuatu telah berlaku?
Seperti apa?
Saya baik-baik sahaja.
Bagaimana dengan ayah awak?
Dia okey.
Saya akan telefon sebaik sahaja saya tiba di Seoul.
(Soo Ji)
(Si Hyun)
Awak boleh pulang sekarang.
Baik. Terima kasih.
Awak yang mulakan ini,
saya akan tamatkan.
Dia sudah pergi.
Dia cakap dia takkan hubungi awak dan dia juga mahu awak buat begitu.
Baik.
Hantar saya pulang ke Seoul.
Kenapa awak mahu berjumpa dengan saya?
Tiada sebab.
Universiti kita berdekatan dengan kafe ini.
Saya hampir langgar awak tempoh hari, tapi saya belum minta maaf.
Saya minta maaf tentang apa yang telah berlaku.
Tidak mengapa.
Nampaknya seperti awak dan Si Hyun sudah berbaik.
Ya.
Tetapi kenapa awak tanya?
Awak memang luar biasa.
Jika dia tinggalkan saya begitu, saya tidak mahu jumpa dia lagi.
Itu hal antara kami.
Dan ia hanya masalah kecil.
Kami sedang bercinta.
Mudah bagi kami meleraikan salah faham kecil seperti ini.
Sejauh mana awak tahu tentang keluarga Si Hyun?
Saya tidak pasti apa soalan awak,
tetapi saya rasa awak dan Se Joo lebih tahu daripada saya.
Tapi, saya fikir saya akan lebih tahu banyak lagi mulai sekarang.
Apabila saya lihat awak, saya boleh nampak awak sangat yakin.
Awak fikir awak boleh kekal yakin, betul?
Soo Ji.
Saya tahu awak menyukai Si Hyun.
Saya rasa awak lepaskan kemarahan kepada saya…
kerana Si Hyun menyukai saya, dan awak tidak suka itu.
Pada saya,
awak kelihatan sedih...
kerana Si Hyun tidak mencintai awak.
Jangan awak berani…
berlagak seperti awak memahami saya atau kami.
Si Hyun pernah sekali beritahu saya begini.
Dia cakap persahabatan dia dengan Se Joo dan awak…
sesuatu yang berharga dan tidak boleh diungkap dengan kata-kata.
Oleh sebab itulah saya iri hati dengan awak berdua.
Sebab saya mahu jadi seseorang yang dia hargai juga.
Ketika dia bersama saya,
dia akan tinggalkan saya dan pergi menemui awak berdua.
Ada kalanya saya rasa kecewa dan geram.
Tapi Si Hyun beritahu saya…
yang saya penting bagi dia dari sisi lain.
Dan saya percaya pada kata-katanya.
Selepas itu, saya lebih tenang.
Saya mampu terima cinta yang Si Hyun beri kepada saya.
Dan saya dapat...
ikut kata hati saya dan mencintai dia.
Awak...
Aduh, awak fikir perasaan awak sahaja penting.
Awak fikir cinta awak sahaja yang penting dalam dunia ini.
Tidak.
Cuma pemikiran awak dan saya berbeza.
Persahabatan kami bertiga bukan seperti orang lain.
Rahsia dan kesakitan yang kami kongsi...
melampaui batas imaginasi awak.
Saya setuju.
Saya tidak bercadang untuk ganggu persahabatan awak.
Ia begitu bermakna pada Si Hyun.
Sama seperti sekarang, saya ingin…
berbual dengan Si Hyun tentang perhubungan kami.
Dan hanya kerana saya bercinta dengan dia…
tidak bermakna awak ada hak untuk meluahkan perasaan awak kepada saya.
Saya harap awak tidak akan berjumpa dengan saya seperti ini lagi.
Perasaan awak ialah tanggungjawab awak.
Betul.
Saya bersyukur awak tidak akan ganggu persahabatan kami.
Tapi awak...
mengganggu Si Hyun dan keluarga saya.
Sebenarnya, kehadiran awak buat keadaan lebih teruk.
Ayah Si Hyun yang akan jadi ayah tiri saya,
mempunyai hubungan dengan wanita lain.
Si Hyun pernah beritahu awak?
Ya.
Aduh, Si Hyun. Awak terlalu kejam.
Saya akan jadi adik tiri dia dan ini akan mencalarkan maruah saya.
Bagaimana dia boleh berkongsi hal itu dengan awak?
Apa yang dia beritahu saya tiada kaitan dengan awak.
Dia cuma berkongsi masalahnya.
Kalau begitu, saya mesti beritahu awak masalah saya...
dari sudut pandangan saya.
Wanita itu...
ialah ibu awak.
Tukang tembikar Seol Young Won.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥